GOŃCZY POLSKI to oficjalna nazwa - ostatniej (piątej) polskiej rasy psów, której wzorzec został zatwierdzony i zarejestrowany w ZKwP w 1983r.
GOŃCZY POLSKI to jedna z odmian polskich psów gończych, które od dawna dawien towarzyszyły nam w życiu, nawet za czasów Polski szlacheckiej! Już wtedy występujące polskie psy gończe, różniły się od siebie w typie, w zależności od ukształtowania terenu, jak i zwierzyny na którą polowały. Jeszcze przed II wojną światową powszechnie nazywano je "ogarami polskimi". Niestety, wojna poczyniła również spustoszenie również w polskiej kynologii.Pierwszą osobą która zainteresowała się w tym okresie tragiczną sytuacją polskich psów gończych był płk Józef Pawłusiewicz, myśliwy z dziada, pradziada. Zebrał on psy odziedziczone po swoim ojcu oraz resztki ocalałych z zawieruchy wojennej ogarów polskich (głównie w Bieszczadach i na Podkarpaciu) i zaczął je hodować pod przydomkiem "z Karpat".
Pod koniec lat 50-tych ub. wieku, inny zwolennik i wielbiciel polskich psów gończych, płk Piotr Kartawik sprowadził do kraju ogary polskie z Kresów Wschodnich (Białorusi), były to psy większe, cięższe, zawsze o umaszczeniu czaprakowym. Powstała sytuacja kuriozalna, mieliśmy w kraju zarejestrowaną rasę OGAR POLSKI, ale rozróżniano w niej dwa typy: "typ Pawłusiewicza" oraz "typ Kartawika".
GOŃCZY POLSKI to jedna z odmian polskich psów gończych, które od dawna dawien towarzyszyły nam w życiu, nawet za czasów Polski szlacheckiej! Już wtedy występujące polskie psy gończe, różniły się od siebie w typie, w zależności od ukształtowania terenu, jak i zwierzyny na którą polowały. Jeszcze przed II wojną światową powszechnie nazywano je "ogarami polskimi". Niestety, wojna poczyniła również spustoszenie również w polskiej kynologii.Pierwszą osobą która zainteresowała się w tym okresie tragiczną sytuacją polskich psów gończych był płk Józef Pawłusiewicz, myśliwy z dziada, pradziada. Zebrał on psy odziedziczone po swoim ojcu oraz resztki ocalałych z zawieruchy wojennej ogarów polskich (głównie w Bieszczadach i na Podkarpaciu) i zaczął je hodować pod przydomkiem "z Karpat".
Pod koniec lat 50-tych ub. wieku, inny zwolennik i wielbiciel polskich psów gończych, płk Piotr Kartawik sprowadził do kraju ogary polskie z Kresów Wschodnich (Białorusi), były to psy większe, cięższe, zawsze o umaszczeniu czaprakowym. Powstała sytuacja kuriozalna, mieliśmy w kraju zarejestrowaną rasę OGAR POLSKI, ale rozróżniano w niej dwa typy: "typ Pawłusiewicza" oraz "typ Kartawika".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz