Istnienie charta polskiego jest udokumentowane od XIV wieku. Pierwotnie służył do polowań na ptactwo - dropie. Był ulubionym psem szlachty polskiej. Wywodzi się on od chartów azjatyckich takich jak np. Saluki, Tazy. Po II wojnie światowej charty polskie na terenie południowej Polski dostawały się na ogół w ręce kłusowników[potrzebne źródło]. Zakazano polowań z chartami, a psy w typie charta likwidowano. Ich trzymanie i hodowla została obłożona specjalnym pozwoleniem, przepis ten obowiązuje do dnia dzisiejszego.
Współczesną hodowlę chartów polskich zapoczątkował Stanisław Czerniakowski, który zakupił w okolicach Rostowa nad Donem dwie suki - Tajgę i Striełkę oraz jednego psa - Elbrusa. Z skojarzenia Tajgi i Elbrusa urodził się pierwszy zanotowany miot chartów polskich. [1]
Współczesną hodowlę chartów polskich zapoczątkował Stanisław Czerniakowski, który zakupił w okolicach Rostowa nad Donem dwie suki - Tajgę i Striełkę oraz jednego psa - Elbrusa. Z skojarzenia Tajgi i Elbrusa urodził się pierwszy zanotowany miot chartów polskich. [1]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz